Loading..
Processing... Please wait...

Product was successfully added to your shopping cart.



2017 Pintax cvba. All Rights reserved.
 
0 item(s) - €0.00

Recently added item(s)

You have no items in your shopping cart.

Peter Van Coppenolle

Wat is het verschil tussen gewone en volle adoptie? Bij volle adoptie zal de geadopteerde, altijd een minderjarige, alle rechten en plichten vekrijgen zoals een gewoon kind. Hij of zij zal uw naam dragen en de juridische banden (niet noodzakelijk de emotionele) met de biologische ouders wordt verbroken. Dit kind erft dus niet meer van zijn natuurlijke ouders, tenzij bij testament en dan in het hoogste tarief van derden. Het spreekt vanzelf dat de juridische medewerking van de natuurlijke ouders (of de voogd en eventueel rechtbank in het geval van een wees) hierbij nodig is. De gewone adoptie kan zowel voor minderjarigen als volwassenen. Hierbij worden de juridische banden met de biologische ouders niet verbroken. Dit kind kan erven van zijn natuurlijke ouders en van zijn adoptieouders, maar in het hogere tarief als de geadopteerde een meerderjarige is (+18j). Tenzij er samenwoning of gezamenljke huishouding kan worden bewezen. Een uittreksel uit het bevolkingsregister is een weerlegbaar vermoeden. Voor andere meer gecompliceerde gevallen zal u ons willen contacteren. Bel ons voor een afspraak.

 

erfrecht

Peter Van Coppenolle

De zoektocht naar het meest verwerpelijke artikel in het fiscaal recht is geen eenvoudige opdracht. Het fiscaal recht staat immers bol van verwerpelijke artikelen. Als uit deze lijst echter één bepaling moet worden gekozen, dan gaat de hoofdprijs voor het meest verwerpelijke fiscale wetsartikel wat mij betreft toch naar artikel 108 W. Succ., omwille van de perverse effecten die deze bepaling kan hebben.

Artikel 108 W. Succ. is een fiscale fictiebepaling die de fiscus toelaat om op basis van een vermoeden van eigendom successierechten te heffen. Het artikel laat de administratie toe om te vermoeden dat vermogen vermeld in akten van eigendom op naam de overledene, nog steeds aanwezig is in diens nalatenschap op datum van het overlijden, en dus onderworpen moet worden aan successierechten. De erfgenamen kunnen dat vermoeden ontkrachten, maar dan moeten zij aantonen wat de erflater met zijn vermogen heeft gedaan. Als zij dat bewijs niet kunnen leveren, is de taxatie onvermijdelijk.

De wetgever wou er met artikel 108 W. Succ. voornamelijk voor zorgen dat ook handgiften van minder dan drie jaar voor het overlijden aan successiebelasting zouden worden onderworpen. Op zich valt dat te begrijpen, maar terzelfdertijd heeft de wetgever er ook voor gezorgd dat artikel 108 W. Succ. zeer perverse gevolgen kan hebben.

Waartoe dat kan leiden, kan makkelijk worden aangetoond met een simpel voorbeeld. Een alleenstaande heeft twee jaar voor zijn overlijden zijn onroerend goed verkocht voor 200.000 euro. Zijn broer, met wie hij geen enkel contact meer had, is zijn enige erfgenaam. Die aanvaardt de nalatenschap onder voorrecht van boedelbeschrijving. Op het ogenblik van het overlijden bevatte de nalatenschap enkel nog een tegoed op een spaarrekening van 50.000 euro. De broer, die niet op de hoogte was van de verkoop van het onroerend goed, ontvangt het tegoed van de nalatenschap en dient daarvoor een aangifte in. Nadien roept de fiscus het vermoeden van artikel 108 W. Succ. in en wordt de broer gevraagd te verklaren waar het saldo van de verkoop, hetzij 150.000 euro, naar toe is gegaan. Aangezien de broer geen enkel contact meer had met de overledene, kan hij daarover geen uitleg geven, met als gevolg dat van hem ook successierechten zullen worden gevorderd op het saldo van 150.000 euro. In totaal zal de broer 98.750 euro aan successierechten moeten betalen, daar waar hij in werkelijkheid slechts 50.000 euro uit de nalatenschap heeft verkregen. Het feit dat hij de nalatenschap heeft aanvaard onder voorrecht van boedelbeschrijving is daarbij irrelevant, aangezien dat geen bescherming biedt tegen de toepassing van artikel 108 W. Succ., hetgeen wettelijk is vastgelegd in artikel 73 W. Succ. De toepassing van artikel 108 impliceert dan ook simpelweg dat men vaak onwetendheid belast. Als men als erfgenaam niet op de hoogte is van het wel en wee van de erflater, dan loopt men door dit artikel, zelfs bij een aanvaarding onder voorrecht van boedelbeschrijving, het risico belast te worden op erfelijk vermogen dat men nooit heeft ontvangen, en kan men daardoor zelfs geruïneerd raken.

 

Europese Hof

Peter Van Coppenolle

De overheid mag burgers verplichten hun vingerafdruk af te geven bij het aanvragen van een identiteitskaart. Hoewel dat een schending van de privacy is, is die gerechtvaardigd. Dat oordeelt het Europese Hof van Justitie op 17/10/2013 (nr. C-291/12), dat wel vraagtekens zet bij de opslag ervan.

Het Europese Hof deed de uitspraak in de zaak van een Duitse advocaat, Michael Schwartz, die een paspoort wilde aanvragen maar weigerde zijn vingerafdrukken af te geven. De zaak escaleerde tot aan het Europese Hof, die nu heeft geoordeeld dat de overheid wel degelijk vingerafdrukken van burgers mag opeisen bij het aanvragen van een paspoort. De rechters erkennen dat het afnemen van vingerafdrukken de privacy schendt, maar die privacyschending is volgens hen gerechtvaardigd omdat paspoorten moeten worden beschermd tegen frauduleus gebruik, zo blijkt uit de uitspraak. Bovendien is er geen maatregel voorhanden die even goed werkt en de privacy minder schendt. Zo zijn irisscanners veel minder betrouwbaar en veel duurder. Wel stelt het hof vraagtekens bij de opslag van vingerafdrukken. De Europese richtlijn bevat geen rechtvaardiging om vingerafdrukken voor iets anders te gebruiken dan voor verwerking voor opname het paspoort, stellen de rechters. Dat andere gebruik van de vingerafdrukken databank is wel degelijk een schending van de privacy. De opslag zorgt ook voor problemen. Stel dat een jeugdige inbreker (jawel, de inbreker van de Pentagon computer was 16 jaar! ) zich toegang verschaft tot deze databank en voor zijn plezier alles doorelkaar rammelt....of zichzelf als prins Zus of Zo identificeert...of je kan het veel erger bedenken.

 

3 Item(s)

Set Descending Direction