Gulliver''s uitstap naar Balnibarbi

Wie het Global Warming verhaal nog gelooft, woont niet in deze wereld. Zeker geen droogte en hittegolven, maar langere winters, kortere zomers, extreme omstandigheden zoals windhozen, hagelbuien en overstromingen vallen ons te beurt. Een astrophysicus van London''s Imperial College ontwikkelde in 1979 een weerkundig-technisch model waarbij hij maanden op voorhand het weer wist te voorspellen. Verzekeringsmaatschappijen, landbouwers, filmploegen en iedereen die baat had om maanden op voorhand inzicht over het weer te verwerven vormen nog steeds een lucratieve en dankbare klantenbasis. Piers Corbyn''s klimaatmodel hangt af van zonne-activiteit, elektromagnetische verstoring van de ionosfeer, invloed op de straalstroom en andere leuke weetjes uit de astrofysica, waar meteorologen zich niet aan wagen. Hij kende het gezegde "put your money where your mouth is". Hij werd dan ook verbannen voor het leven bij de weddenschapskantoren in Engeland waar hij zijn theoretisch model aan de praktijk toetste omdat hij tussen 80% en 99% accuraat kon voorspellen. Zijn model kan men nauwelijks beschouwen als een goeie gok, waarbij hij 50% kans had om juist te gokken. Hij had dus "beet".  

Toen CO2 verantwoordelijk werd gesteld voor schadelijke weersverandering, heeft Corbyn hartelijk gelachen. Hij wist beter en kon dat bewijzen. Helaas, de levenslange verbanning gelde ook voor een andere formidabele tegenstander: de ongenaakbare publieke opinie, aangevoerd door demagogen. Het IPCC had blijkbaar data vervalst. Toch kon dit een onkritische meute niet van de wijs brengen. De gedachtenpolitie vervolgt Piers onversaagd, ook al is hij de enige die recht in zijn schoen staat. Vervalsing is strafbaar in dit leven, tenminste voor sommigen. Als u en ik ook maar in het minst iets vervalsen, dan zullen we ons dat heugen. Maar als de klimaatmodellen van de IPCC wetenschappers zich niet schikken naar de werkelijkheid, dan passen ze de ''werkelijke data'' even aan. Geen strafproces, geen schandaal of verontschuldigingen.

Dat gebrek aan integriteit heeft gevolgen voor ons gewone stervelingen die nu mooi C02 taks betalen en failliete windmolenparken subsidiëren. Meer nog, nu zelfs de klimaatwetenschappers openlijk afstand nemen van de leugens, worden juist zij in een kwaad daglicht gesteld. Nu zijn zij het die men in de gevangenis moet gooien voor misdaden tegen de mensheid nog wel, alleen maar omdat ze twijfelen aan de dogma''s en ideologieën en de integriteit van enkelen die decadente vergoedingen opstrijken om klimaatverandering ''te bewijzen'' tegen de realiteit in. Een ongekeerde wereld zoals Gulliver mocht ervaren.

Ochlocratie of het grote gelijk van de meerderheid

Jonathan Swift hekelde met Gulliver de aanpak op het eiland Balinibarbi, waar wetenschappers zich loos houden met irrelevante navorsing, waar aannemers huizen bouwen en beginnen vanaf het dak in plaats van de fundamenten en waar de tijd gemeten wordt door een nogal meegaande klok. Niemand die kritische vragen stelde of zelfs durfde stellen. In zo''n intolerant ''klimaat'' is het moeilijk werken. Ongeveer vijfhonderd jaar geleden liet de Kleine IJstijd zich gelden, net zoals nu. Dezelfde (langetermijn) weerpatronen, afkoeling en mislukte oogsten, toen met hongersnoden als gevolg. Landbouwers kreunden onder de kortere seizoenen en hevige omstandigheden.onweer In een sfeer van apocalyptische onweders vond een strijd plaats die wij nu als het begin van de Eeuw van de Verlichting aanduiden. Natuurgeweld aan de ene kant en intolerantie aan de andere kant: revolutie, intimidatie, beeldenstormen, Luther, Calvijn, etnische zuiveringen, Spaanse Inquisitie, Reformatie en Contrareformatie, heksenjachten en jodenvervolgingen...allemaal gekenmerkt door hetzelfde DNA: de innige overtuiging dat de hele samenleving moest aangepast en hermaakt worden, naar hun inzicht. Tegen elke kost. Technologie bracht vooruitgang en de toekomst leek rooskleurig. Immers, wetenschap bevrijdt de mens uit dit ''aards tranendal''; bevrijding van verdrukking en mondaine schaarste ligt in het verschiet. Het utopisch maakbaarheidsidee (gekend onder de Engelse benaming ''social engineering'') is veel ouder dan 1968, de sexuele revolutie, het Liberalisme of het Marxisme. Ze danken hun geboorterecht aan de Verlichting, meer in het bijzonder aan mensen zoals Hume, Newton, Pasteur, Voltaire, Rousseau, Hobbes, Bodin en anderen.

Ideologen maken dankbaar gebruik van stemmingmakerij om de publieke opinie te sturen en zo kritische analyses te vermijden. Rede en realiteitszin ontmaskeren elke ideologie als per definitie intellectueel oneerlijk omdat de onderliggende redenering onhoudbaar zal blijken, indien gebaseerd op iets anders dan de realiteit. Voorbeelden genoeg: de werkelijkheid heeft de klimaatideologen ingehaald. De val van de USSR en de Berlijnse muur heeft het marxisme als onhoudbare ideologie ontmaskerd. De overtuiging van sommige ideologen dat een (klassen)strijd onontbeerlijk is om utopia waar te maken, staat helemaal haaks op het idee van debat, rede en kritische analyse. De sociale consequenties van gewelddadige ideologieën om de maakbaarheid van de gemeenschap in een bepaalde richting te manipuleren kennen vandaag een hoogtepunt in het Midden Oosten.

Stemmingmakerij, publieke opinie-sturing en al dan niet religieuze propaganda is slechts mogelijk met klinkende slogans voor het doelpubliek en intolerantie jegens dissidenten. Politieke correctheid 1 , multiculturalisme, antiracisme, anti-man-feminisme horen onder deze noemer. Complex taalgebruik door propagandisten verdoezelt de verdraaiing van de realiteit in een wereld op zijn kop.2 In die verdraaing van de werkelijkheid, verkocht als rationele wetenschap, is niet de zon maar de CO2 producerende burger verantwoordelijk voor het aards klimaat en de aangekondigde rampzalige gevolgen. Wie ook al iets anders beweert, verdient de straf van een land- nee wereldverrader: opknoping aan de hoogste boom! 3 Tolerantie staat niet in hun woordenboek. Morele en zelfs wetenschappelijke standaarden gelden niet voor hen, wel voor de anderen.

De ''wetenschap'' kreeg na de Verlichting een religieus en zelf ideologisch karakter. Universiteiten, als bolwerken van wat voor wetenschap moet doorgaan, bieden weinig weerstand. Elke mogelijkheid om een kritische gedachte in de rede te ontwikkelen zal door onderwijshervormingen, desnoods opeenvolgende, vakkundig worden bijgestuurd en de socialisering van het individu als rechtdenkend staatsburger begint op jonge leeftijd.4  Kinderen zijn het makkelijkst te ''socialiseren''. Studenten het volgende doelwit.5 Democratisering van het onderwijs heet dat dan, met felicitaties aan de uitvinder van deze aanvaardbaar klinkende onzin. 6

De politiek filosoof Leo Strauss had een hekel aan modernistische propaganda. Dit stond immers haaks op zijn filosofie van de rede. Na zijn dood in 1972 hebben krankzinnige criminelen Strauss uitgeroepen tot grondlegger van het "neoconservatisme". In Europa beter gekend als "neoliberalisme". In zijn boek ''De neoliberale strafstaat'' haalt Bleri uit naar mistoestanden die volgens hem te wijten zijn aan het kapitalisme. Zijn boek is niet het eerste dat handelt over de wildgroei en wantoestanden geschapen door een ongeleid neoconservatief projectiel. Elk woord van Strauss is immers door ideologen na zijn dood "geïnterpreteerd", zonder mogelijkheid van Strauss om zich te verdedigen. Maar Bleri was niet de eerste. Michel Chossudovski schreef in 2003 al over de globalisering van de verarming, een thema dat Bleri ook nauw aan het hart ligt. Grondoorzaak volgens Chossudovski is de kleptocratie die de macht handhaaft door de bevolking met desinformatie te misleiden en hen te doen betalen voor het voorrecht. Wellicht was Chossudovski niet de eerste en Bleri zal niet de laatste zijn.

De verrechtvaardiging van eigen geweld met een ideologie gebaseerd op een hardhandige klassenstrijd of een bestrijding van sociale ongelijkheid is een gevolg van een misplaatst geloof in de maakbaarheid of hervormbaarheid van een gemeenschap. Andere ideologieën maken net zo goed misbruik van de verwerping van de rede of de verwerping van de realiteit van de menselijke beperkingen en streven onder een andere vlag naar dezelfde maakbaarheid. "Gelijkheid", "vrijheid" en andere slogans moeten de bevolking sensibiliseren. Elke zichzelf respecterende politieke beweging maakt hiervan gebruik. Het resultaat is altijd hetzelfde: de realiteit heeft zin voor humor. Wie de aard van een samenleving wil veranderen, vernietigt de bestaande en maakt een andere samenleving. Voor die vernietiging van de bestaande samenleving draaien de gewone mensen op voor de financiële en sociale kosten van die grootse plannen die zelfingenomen leiders koesteren. En dan hebben we het nog niet over de vraag of de vernietiging en reconstructie wel de goedkeuring wegdraagt van hen die alles moeten ondergaan. De (zelf-aangestuurde) publieke opinie kan bezwaarlijk als intellectueel eerlijk referentiepunt ingeroepen worden ! 

Beschuldigde, sta op !

De aanval van Bleri op wat hij het kapitalisme noemt is wel te begrijpen, zolang hij kapitalisme definieert als een door criminele gangsters gekaapte samenlevingsvorm, vermomd in een dekmantel van neoliberale ideologie. Maar hij definiëert kapitalisme niet. Hij definiëert ook neoliberalisme niet. Uit zijn boek kan men het wel opmaken. Alleen kan dat aanleiding geven tot verwarring. Daarom ga ik uit van zijn beste bedoelingen. Geconfronteerd met de vraag  wie dan wel verantwoordelijk treft voor de wansituaties die Bleri terecht aanklaagt, kan ik slechts mijn eigen analyse aanbieden. Gelet op de ideologie van de maakbaarheid gevormd tijdens de Verlichting die bestaande instituten van de samenleving revolutionair van de hand deed, is het kapitalisme zelf slachtoffer en niet dader. Het is net zo onzinnig om het mes als werktuig te beschuldigen van moord in plaats van de menselijke dader.

Kapitalisme is een onbepaald en inhoudelijk gecontesteerd begrip. Veiligheidshalve definiëer ik kapitalisme als een samenlevingsvorm die uitgaat van de realiteit van ouder worden en sterven, van eigendom en handhaving van eigensdomsrecht. Kapitaalaccumulatie tijdens een vruchtbaar leven maakt de handhaving van een persoonlijke levensstandaard mogelijk wanneer veroudering en aftakeling onvermijdelijk toeslaan. Tijdens de accumulatiefaze kan, dankzij de handhaving van eigensdomsrecht, het kapitaal interest opbrengen terwijl derden (ondernemers en innovatieve uitvinders) dit kapitaal tijdelijk productief aanwenden. En uiteraard met wat interest op het einde van de termijn aan de eigenaar teruggeven. Kapitalisme veronderstelt bijgevolg een rekeneenheid (aangereikt in de veertiende eeuw door Luca Pacioli) die samenvalt met de geldeenheid. De kerkelijke leer over woekerwinst stond lange tijd in de weg van de filosofische verrechtvaardiging van interest. Bij de studie van het fenomeen interest zal men onmiddellijk stuiten op de vraag wat interest (on)mogelijk maakt.

De ontwikkeling van handelsvennootschappen enerzijds en de accumulatie van kapitaal anderzijds lieten een ongeziene constellatie van (economische en vele andere menselijke) activiteit toe. Zonder interest kan men niet uitgaan van leningen of obligaties op langere of kortere termijn, waarmee investeringen konden plaatsvinden. Zonder de leningen is er ook geen sprake van tewerkstelling. De derde-ondernemer en de derde-uitvinder blijven verstoken van middelen in de afwezigheid van interest en in de afwezigheid van een solide kapitaalmarkt. Hun toegevoegde waarde zal bij gebrek aan interest, nooit ten voordele van de gemeenschap komen. De kapitalist en de handelsvenootschap, niet als persoon maar als maatschappelijke rol, bevorderen daarentegen werkgelegenheid en sociale welvaart door hun rol in het als tussenpersoon tussen ondernemer, uitvinder en kapitaalverstrekker. Zij laten immers toe, in de mate van het mogelijke, dat uitvinder en ondernemer hun talenten kunnen ontplooien. Daar heeft de kapitalist, de ondernemer, de uitvinder en de spaarder baat bij. De ondernemer maakt winst, maar in de plaats geeft hij ook iets terug. Niemand die ooit beweerd of bewezen heeft dat die welvaart voor ieder gelijk zou zijn of zou moeten zijn. (Dat "zou moeten zijn" is natuurlijk ideologie in plaats van realiteit). Bovendien ontvouwt dit systeem zich spontaan zonder enige dwang. De rol van pariah die men de kapitalist heeft toebedacht is volledig toe te schrijven aan gewilde onkunde en sloganeske verdraaiing van de werkelijkheid van ideologische geinspireerde "wetenschappers". Eerlijkheidshalve is dit ook maar een halve waarheid. Want ook kapitaal-accumuleerders gaan niet zonder meer vrijuit.

Toen Darwin poneerde dat het menselijk ras mogelijk een dierlijke in plaats van goddelijke oorsprong had, sprong ene Herbert Spencer op Darwin''s revolutionaire kar. Hij lanceerde het begrip ''survival of the fittest'' en poneerde dat inferioriteit (en ook superiorteit) erfelijk was. Het duurde niet lang of Marx predikte verontwaardigd revolutie op sterkte van Darwin''s evolutieleer. Geletterde en andere idioten hadden dit begrip een eigen draai gegeven en geoordeeld dat de in armoede levende massa niet beter verdiende. In het leven waren er slechts twee partijen: de peren en zij die peren eten. De "elite" wist haar positie wetenschappelijk verrechtvaardigd. Het is dan ook geen toeval dat de negentiende eeuw gekenmerkt werd door arrogante zelfvoldane bourgoisie en een groeiende massa analfabeten die het hard te verduren kregen. Ja, ook mijn grootvaders hoorden bij die laatsten. Hun karaktersterkte liet hen niet toe te klagen. Zij stonden bij elke tegenslag weer op. En de boer, die ploegde voort...

Twee maten, twee gewichten

Overtuigd van zijn eigen door Darwin en Spencer wetenschappelijk bewezen superioriteit, voerde het ene vorstenhuis oorlog tegen het andere en beiden verzochten of eisten financiering van hun ego of hun hobby bij de financiële tussenpersonen, die het pensioenvermogen van de werkende bevolking onder hun hoede hadden. Met Nietzsche die God onbeschaamd had doodverklaard, lag de weg van het moreel nihilisme open. Geheel toevallig zal het zeker niet zijn dat de financiële tussenpersonen het papiergeld, waarvoor een centrale bank nodig was, spoorslags hadden heruitgevonden, dit keer met bescherming van hun investering door de Staat, of ten minste haar onderdanen-belastingplichtigen.7

Met dank aan de centrale emissiebanken kijken we dan ook terug op een lange en deugdoende periode van grote oorlogen en diepe ellende voor de Europese en inderdaad de wereldbevolking. De welvaart van de industriële revolutie zou er wellicht ook zonder die centrale banken gekomen zijn, maar nu God toch dood was, kon men de geschiedenis straffeloos herschrijven. Nu betuigen wij eeuwige dankbaarheid aan Grote Winnaars van de Gerechtvaardigde Oorlog en betwijfelt niemand in beleefd gezelschap het nut en integriteit van De Nationale Bank. De V.S.A. heeft pas in 1913 een centrale bank ''gekregen'' na een genadeloze uitputtingslag waarbij de zilveren munten van de werkende bevolking opgeofferd werden om aan te tonen dat banken onontbeerlijk zijn om een crisis te overkomen. De catastrofe van de zilvermunt ontwaarding, waarvan de kleine man het grootste slachtoffer was, werd bekroond met een roof van epische proporties: de instelling van een nationale economische motor, die papieren briefjes als brandstof verbruikt, net alsof drieduizend jaar geschiedenis nooit heeft bestaan. Met de maakbaarheid van de samenleving in het achterhoofd, wordt de publieke opinie immers net zo "gemaakt". Dissidenten niet welkom. Edward Bernays, neef van Freud zorgde voor de invulling van de details. Over de maakbaarheid van de publieke opinie en de macht van de massa kende Joseph Goebbels alles. En Milton Friedman zag dat het goed was.

Het spontaan uit de as van het West-Romeinse Rijk opgerezen kapitalistische systeem, versterkt door Pacioli ''s uitvinding van het dubbel boekhoudsysteem in de veertiende eeuw, die het westen een ongekend voordeel toegespeeld heeft in de ontwikkeling van wereldhandel en welvaart, werd nu door doctrinaire ideologen gegijzeld en heringericht. Het toppunt van dit moreel nihilisme vindt men terug vanaf de Franse revolutie tot de neoliberale strafstaat van vandaag, met Hitler, Pol Pot en Stalin ertussen. Elke ideologie, liberaal, marxistisch of anderzinds zou in haar ijver om de wereld te veranderen toch tegen de muur van de realiteit lopen. Om gezichtsverlies te vermijden is een repressie van dissidenten dan onvermijdelijk. Vroegtijdige ontmaskering doet immers te veel denken aan het verhaal van de keizer zonder kleren. Het is dan ook een ondankbare taak om de publieke opinie die al zolang geconditioneerd werd om te geloven dat een emissiebank met papiergeld de motor van de economie vormt en sybool staat voor ''vooruitgang'' en emancipatie, te doen inzien dat juist die vermaledijde hypothese iedereen blind maakt voor de werkelijkheid. Het is dringend tijd om de opeenvolgende crises te erkennen voor wat ze zijn: de verbreking van een valse belofte dat er dankzij emissiebanken nooit meer crisis zou zijn, nu de vooruitgang zo ver stond dat wij eindelijk ons eigen geld konden maken. 8  Met "wij" wordt wel "zij" bedoeld. Zelf geld maken moeten u en ik niet eens overwegen. 

Het bestaan van een centrale bank berust op een misselijk makende ideologie die de hoekstenen van onze samenleving, inclusief het kapitalisme en het oeroude instituut van goed geld, verkracht. In de plaats kwam betutteling van de ''onderdaan'' en het paternalisme van de bevrijder, nu aan de macht. De staat kan alles beter en zal alle problemen oplossen. God is dood, de Wetenschap is de nieuwe god en wij hebben wetenschappelijke bewijzen voor onze superioriteit. "Onze" superioiteit, dat is die van de elite en niet die van de onderdaan, burger, markt, stemgerechtigde of rechtzoekende. Let wel, de mens staat niet meer centraal. Zijn benoeming is abstract geworden en elke ''burger'' heeft een half dozijn nummers op zak om zijn bestaan te verrechtvaardigen. 

Volgens het IPCC staat de CO2 producerende mens in de beschuldigdenbank, in plaats van de vervalsers die hand en spandiensten verlenen voor een kleptocratie. Volgens de OESO, de club van belastingheffende bureaucraten, neemt de kloof tussen arm en rijk toe.  Zowaar! Wie had dat gedacht, nu we toch ons eigen geld kunnen drukken?  Het IMF, nog zo''n instelling die haar bestaansrecht alleen met slogans kan verrechtvaardigen, heeft ondertussen bewezen welke heer ze dient. Vraag maar aan de mensen uit Cyprus of aan de Grieken wie dat zou kunnen zijn. Lachen met dit circus is verboten ! Ons eigen gemaakt geld staat symbool voor onze bevrijding van de schaarste! Milton Friedman heeft het gezegd en dan moet het wel waar zijn! Immers, de MBA''s runnen nu op wetenschappelijke wijze onze banken, de bankencommissie en de centrale bank. En die runt -wetenschappelijk verantwoord uiteraard- de economie. Zelfs de publieke opinie wordt wetenschappelijk gemanaged, daar hebben we Freud, psychologen en mijnheer Noël Slangen voor. Welke aardworm waagt het om niet akkoord te gaan met de onweerlegbaarheid van de Wetenschap en de onfeilbaarheid van de Staat?  

Op uw paspoort staat "België". Er had net zo goed een ander land of zelfs "Absurdistan" of "Balnibarbi" kunnen staan. De wereld is door de ideologen op zijn kop gezet. Moraliteit is uw subjectieve opinie, waar wij, de uitverkorenen, ons niet hoeven aan te houden. De wet geld voor iedereen en iedereen gelijk voor de wet. Maar niet voor ons. Er heerst wereldwijd een moreel nihilistische instelling die iedereen vanuit de hoogte beschimpt en denkt "die onnozelaars weten toch niet beter, ondertussen nemen we hun geld. Wij, de superieure uitverkorenen, dicteren de werkelijkheid die iedereen moet aanemen op straffe van sociale heropvoeding of erger. Daar zorgen we wel voor met wat hulp van opinie- en TVmakers. Het instituut "geld" en "kapitalisme" zoals dat spontaan ontwikkelde ter bevordering van de welvaart zal ons worst wezen. Capitalism is evil. L'' état, c''est nous. God is toch dood. Hier, neem nog een briefje van honderd. De yahoo''s betalen, zoals altijd." 9

Doe zoals ik zeg, niet zoals ik doe

Piers Corbyn vecht tegen de windmolens van de onkritische publieke opinie, gestuurd door vakbekwame demagogen, ook al heeft de werkelijkheid klimaatwetenschap ingehaald. Menswetenschappers moeten net zo optornen tegen de verwiskundiging van de humane wetenschappen. Politieke filosofie, een humaniteit bij uitstek, is gereduceerd tot hooguit "opinie" (δοχα) zoals een andere. Gelijkheid van opinie, zelfs als is die onhoudbaar en intellectueel vals. Bleri heeft het bij het rechte eind waar hij de symptomen van een zieke samenleving beschrijft en aanklaagt, omdat de symptomen door de gewone mensen gedragen (moeten) worden. Ik bewonder zijn gevoel voor rechtvaardigheid. Zo''n mensen kan elke samenleving gebruiken. Helaas wijst hij naar het neoliberalisme als (enige) schuldige. In werkelijkheid ligt de oorzaak veel dieper en die is niet alleen terug te werpen op het neoliberalisme als ideologie maar op elke ideologie, ongeacht haar naam.

Elke ideologie stormt in volle vaart en hoogmoed tegen een niets ontziende werkelijkheid aan, wars van elk utopisme over maakbaarheid, stuurbaarheid of plooibaarheid van een spontaan georganiseerde samenleving. Spontaneïteit schiet zogenaamd te kort. Marktfalingen heet dat dan. Het gewraakte kapitalisme krijgt de zwarte piet, in plaats van de idiote demagogen, die arrogant een goedbetaalde staatssubsidie, een ambt heet dat dan, op uw kosten ambiëren. Met de nodige bombarie zullen tegenstanders van de ''grote sprong voorwaarts'' de wind van voren krijgen, complimenten van het regime van de dag. Hun namen spelen geen rol.  Zowel Stalin als Alexander de Grote en elk totalitair regime tussen in, maakten zich schuldig aan de geweldadige onderwerping van wie ook al hen en hun grootste plannen in de weg stond. Het sociale resultaat was toen net zo erg als nu. 

De mens stond vroeger centraal in de samenleving. Maar na de verlichting keerde alles om, zoals Gulliver merkte op zijn trip naar Balnibarbi. De samenleving bepaalt nu de waarde van het individu, blijkbaar. De fiscus in samenwerking met uw bank kennen u beter dan uzelf, hun cijfers over u liegen niet. Big brother meent het goed met zijn little brothers, u en ik. Gelijkheid op alle vlakken, zo luidt blijkbaar de publieke opinie. Man en vrouw waren al gelijk als mens en individu. Blijkbaar sluipt er een slang rond in de tuin van Eden die iedereen het tegenovergestelde doet geloven en ieder tegen elkaar opzet in een epische (klassen)strijd. De elite van de dag, ontheven van die lastige gelijkheid, heeft de touwtjes in hand en bepaalt nu ieders realiteit naar eigen inzicht. Eerlijkheidshalve deden die snoodaards dat voor de Verlichting ook al. Alleen hadden ze toen "slechts" een goddelijke verrechtvaardiging. Na de begrafenis van god, hadden ze een wetenschappelijke verrechtvaardiging! Zoals het briefje dat u kreeg van uw moeder om niet te moeten meedoen aan de turnles, zo heeft Friedman een briefje geschreven voor de bankiers van de staat. Tegen de schandelijkheid van hun wangedrag brengen wetenschappelijke demagogen in dat moraliteit puur opinie is zonder enige wetenschappelijke basis. Moraliteit is immers geen wetenschap, maar opinie zoals een ander. Ha ha Schaakmat!

Waar vroeger de pastoor donderpreken hield tegen de ongelovigen, werden die vakkundig vervangen door demagogen en opiniemakers. Politici betalen die lui voor hand- en spandiensten. Maar wel met uw geld. In hun ogen zijn wij de yahoo''s die Bernard Shaw niet kon luchten. Dissidenten verketteren of belachelijk maken voor hun anti-progressieve ideeën is blijkbaar wel cool. Pesten is dat niet. Leg dat maar uit. Vooruitgang kenmerkt het Modernisme. Elke nieuwe ''legislatuur'' meent het Grote Gelijk aan haar kant te hebben. En elke legislatuur legt een verwilderde bevolking nieuwe en duurdere maatregelen op die uiteindelijk naar Nirvana leiden, zo belooft men toch. Het mag wat kosten om het nieuwe Utopia te scheppen. En dat ligt net om de hoek, weet u wel? Helaas. Vandaar het gezegde: " Als je God wil doen lachen, vertel haar je plannen"...

(...)

Zij die denken dat het gelijktijdig verschijnen zo net voor de Europese verkiezingen van Piketty''s en Bleri''s boek over sociale en andere ongelijkheden, voortspruitend uit het kapitalisme dat wij als maatschappij zonodig met alle middelen dienen te ''bestrijden'' moeten dat toeval  volledig wijten aan hun eigen paranoÏde geest. Of misschien ook niet.

P. Van Coppenolle


Referenties:

1 Zie als voorbeeld hier.

2  Max Horkheimer "The Eclipse of Reason", 1947. Contra: G. Quispel "Gnosis als Weltreligion". 

3 Wetenschap niet alleen als nieuwe god maar ook als nieuwe rechter en beul.

4 Zie Kroniek van een aangekondigde Revolutie.

5 Bijvoorbeeld hier worden kritische en dissidente studenten het zwijgen opgelegd in de Verenigde Staten, the land of the free ? De Obama administratie is gekend voor haar vervolgingen na negatieve facebook posts tegen de overheid.

Paul B. Cliteur, Eric Voegelin''s critique of ideology and the functions of ideology under democratic conditions, Eric Voegelin Society, 2001. 

7 Vandaar de deposito bescherming die banken bedongen jegens de overheid. De relativiteit van die bescherming blijkt overigens zodra men een bedrag wil terugeisen. Denk aan Icelandic Bank en hoe lang het in werkelijkheid duurt om terugbetaling te krijgen van deposito''s van een gefailleerde bank. Dan is het bedrag ook gelimiteerd to 100.000. of minder, afhangend van het land. Tegenwoordig is die bescherming niets meer waard. De beschermheer keert zich tegen de deposant. De Cyprioten weten alles van een bail-in. Het IMF heeft dan ook afgedaan als instelling (een instituut is het niet) met enig moreel gezag.

De onzin over de redenen waarom het instituut "geld" dat al 3000 jaar lang de mensheid diende, met de moderne tijd werd afgeschaft en vernieuwd, treft men aan in de wetenschappelijk klinkende onzin die men op wikipedia soms aantreft. Zoals hier. Rational Wiki is dan ook niet beter, want hoe zouden we immers rationeel moeten het onderscheid maken tussen opinies ?

9 Bernard Shaw is een revolutionair, Fabianist, socialist, imperialist, Stalinist en één van de oprichters van de London School of Economics (LSE). Vriend van Keynes en theatermaker, schreef hij vele stukken, pamfletten en essays met revolutionaire inslag. Hij had een afkeer van het gewone volk die hij "yahoo''s" noemde, zoals in Gulliver''s reis naar het eiland ''Houyhnhnms''.  Een beter voorbeeld van een hypocriete kaviaarsocialist is nauwelijks te vinden. 


Referenties:

Moeder, waarom verarmen wij?

Bezoek van de hertog

Ceci n''est pas un pipe

Kroniek van een aangekondigde revolutie

Video: The Future of our Civilisation is at Stake, by prof. Antal Fekete (op de site van de New Austrian School of Economics)